บทที่ 17 คาดโทษ

ดานิกาถูกนาวินทร์ลากตัวออกมาที่ทางออกด้านหลังสำหรับพนักงานซึ่งจะเชื่อมไปยังลานจอดรถ

ระหว่างที่พาเธอเดินมานี่เขาไม่พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว จนกระทั่งมือที่จับแขนเธออยู่นั้นเริ่มบีบแน่นขึ้นจนเธอรู้สึกเจ็บทนไม่ไหว เลยได้แต่ร้องบอกให้เขาหยุด

“โอ๊ย! คุณหมอ หนูเจ็บนะ!!!”

เขาได้ยินอย่างนั้นก็ยอมคลายมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ